Paweł Piotrkowski

"Humble words and increased preparations are signs that the enemy is about to advance. Violent..."

Tue, 22 Jun 2010 19:18:50 +0200

“Humble words and increased preparations are signs that the enemy is about to advance. Violent language and driving forward as if to the attack are signs that he will retreat. Peace proposals unaccompanied by a sworn covenant indicate a plot. When there is much running about and the soldiers fall into rank, it means that the critical moment has come. When some are seen advancing and some retreating, it is a lure.”

- Sun Tzu - “The Art of War”, Chapter 9 - The Army on the March

"When enemy is close at hand and remains quiet, he is relying on the natural strenght of his..."

Mon, 21 Jun 2010 17:05:51 +0200

“When enemy is close at hand and remains quiet, he is relying on the natural strenght of his position. When he keeps allof and tries to provoke a battle, he is anxious for the other side to advance. If his place of encampment is easy of access, he is tendering a bait. Movement amongst the trees of a forest shows that the enemy is advancing. The appearance of a number of screens in the midst of thick grass means that the enemy wants to make us suspicious.”

- Sun Tzu - “The Art of War”, Chapter 9 - The Army on the March

"What the ancients called a clever fighter is one who not only wins, but excels in winning with ease...."

Sun, 20 Jun 2010 13:23:27 +0200

“What the ancients called a clever fighter is one who not only wins, but excels in winning with ease. Hence his victories bring him neither reputation for wisdom nor credit for courage. He wins his battles by making no mistakes. Making no mistakes is what establishes the certainty of victory, for it means conquering an enemy that is already defeated. Hence the skillful fighter puts himself into a position which makes defeat impossible, and does not miss the moment for defeating the enemy. Thus it is that in war the victorious strategist only seeks batlle after the victory has been won, whereas he who is destined to defeat first fights and afterwards looks for victory.”

- Sun Tzu - “The Art of War”, Chapter 4 - Tactical Dispositions, Par. 11-14

Kobiety mają łatwiej

Wed, 02 Jun 2010 10:26:00 +0200

Wywiad z Powerką, który ukazał się na Onecie, link

Kobiety i gaming – to brzmi niemal jak oksymoron. Jeśli ktoś jednak sądzi, że rzeczywiście mamy tutaj do czynienia ze sprzecznością, to przedstawiam Elizę „Powerkę” Szczepaniak, która reprezentuje barwy Universal Soldiers na dziewczęcych turniejach w „Counter-Strike’a”. Ma 19 lat i strzela „heady” lepiej od niejednego z Was. Zapraszam, poznajcie ją trochę bliżej…

Paweł Piotrkowski: Czy kiedykolwiek strzelałaś z prawdziwego pistoletu?

Eliza Szczepaniak: Nie, jeszcze nie miałam okazji. Ostatnio próbowałam wybrać się na strzelnicę, ale niestety pomysł nie wypalił.

To może chociaż grałaś w paint-ball?

Również nie miałam jeszcze okazji. Natomiast słyszałam, że dostanie taka kulką jest dość bolesne, co w pewnym stopniu odpycha mnie od spróbowania swoich sił w paint-balla.

Ale interesuje Cię broń?

Chciałam zobaczyć czy jest wielka różnica pomiędzy strzelaniem w grze a trzymaniem prawdziwej broni w ręce. Nie mam ogromnej wiedzy na ten temat.

Aha. Przez moment pomyślałem, że zaczęłaś grać w „Counter-Strike’a”, bo nie dostałaś pozwolenia na broń… Traktujesz grę jako sposób na wyładowanie agresji?

Nie, nie, broń Boże. Zaczęłam grać w „Counter-Strike’a” w wieku 12 lat, więc wtedy nawet nie myślałam o posiadaniu prawdziwej broni. Tak, gra jest pewnego rodzaju sposobem na wyładowanie agresji pomijając wszelkie ćwiczenia fizycznie, po których nie mam już siły myśleć co, bądź kto, mnie doprowadził do tego stanu.

W takim razie co Cię tak naprawdę pociąga w „Counter-Strike’u”?

Przede wszystkim rywalizacja, emocje, które temu towarzyszą oraz ludzie. Poznałam naprawdę wiele wspaniałych osób, którzy są moimi przyjaciółmi nie tylko w świecie wirtualnym, ale również staramy się spotykać na żywo - najczęściej jak to tylko możliwe. Dzięki grze stałam się bardziej pewna siebie, bardziej otwarta na ludzi, nowe znajomości i nie odczuwam już takiego stresu przed występami publicznymi

Ale czemu wybrałaś akurat „Countera”? Przecież mogłaś rywalizować grając w tenisa, spotkać wspaniałych ludzi na kółku różańcowym…

Ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie. Próbowałam swoich sił w wielu dziedzinach sportowych, niestety już zbyt aktywnie nie biorę w nich udziału. Również grałam w inne gry. Brat uczył mnie grać w „Starcrafta”, „Need for Speed’a”, „Quake’a”, ale to „Counter-Strike” spodobał mi się najbardziej. Chciałam potrafić coraz więcej i więcej i tak pozostało do dnia dzisiejszego. Wciąż się uczę, żeby być coraz lepsza, bo w dalszym ciągu jest mi mało.

Co takiego ma „CS”, czego nie ma, powiedzmy, „StarCraft”?

Wydaję mi się, że „Counter-Strike” jest w łatwiejszy do ogarnięcia. Nie ma żadnych skomplikowanych buildów, strategii jak w „StarCrafcie” i nie trzeba aż tak dużo czasu poświęcać na poznanie tajników gry.

A Ty ile czasu poświęcasz na grę?

W ostatnich dniach gram drużynowo około 2-3h dziennie a indywidualnie około 2-3, czasem nawet dochodzi do 4h. Niestety brzydka pogoda za oknem zmusza mnie do siedzenia przed komputerem, ale w najbliższych turniejach na pewno wyjdzie mi to na dobre.

Jak długo wytrzymasz w Universal Soldiers? Kobiece drużyn znane są z niestabilności.

Wytrzymam tak długo jak tylko się da. Z dziewczynami się rozumiemy, mamy podobne poczucie humoru, przyjaźnimy się również poza grą, więc tak naprawdę nie widzę powodu dla którego mogłybyśmy zakończyć wspólną grę. Póki co jesteśmy bardzo zmobilizowane, bo wiemy, że jak przygotujemy się od strony taktycznej to jesteśmy w stanie zrobić wielką niespodziankę, dlatego na razie nie ma nawet myśli o rozpadzie. Dla nas to dopiero początek.

Dlaczego odeszłaś z poprzedniej drużyny?

Początkowo byłam zmuszona zrezygnować z Counter-Strike’a na jakiś czas ze względu na zbliżającą sie wtedy wielkimi krokami maturę. Gdy już nadrobiłam wszystkie zaległości, miałam wrócić do starej drużyny, ale doszło między nami do małych spięć. Wtedy też dostałam propozycję gry w teraźniejszej drużynie i nie żaluję podjętej decyzji

Która dziewczyna jest najlepsza w Polsce w „Counter-Strike’a”?

Według mnie na równi stoją Charlie wraz z Flowersikiem. Ciężko stwierdzić która jest lepsza, wszystko zależy od dyspozycji danego dnia.

A sama jak oceniasz swoją grę? Jesteś w najlepszej piątce?

Niezręcznie mi trochę oceniać swoją grę. Wydaję mi się, że Universal Soldiers – drużyna, w której gram – posiada w swoich szeregach pięć najlepszych zawodniczek. Dlatego też uważam, że mieszczę się w top5.

Czy ktoś w Polsce jest w stanie Wam zagrozić?

Tak. Jest zespół, z którym mecze rozgrywane są do ostatniej rundy. Także starcie jest pełne emocji nie tylko dla nas, ale i dla naszych fanów, którzy trzymają za nas kciuki do ostatnich chwil

A ten zespół to?

Tempus Moriendi Virgins

Ale mimo tego żadna z nich nie jest lepsza od Ciebie?

Każda z nas tak naprawdę jest inna. Jedna lepiej włada bronią, natomiast ma gorszy movement i na odwrót. Myślę, że u mnie na równi stoi i movement i umiejętność strzelania

Widzę, że to niewygodny temat, przejdę dalej. Jak sobie radzicie w starciu z mężczyznami?

Różnie, zależy czy dana drużyna jest z czołówki czy nie. Aktualnie walczymy o dostanie się na warszawskie finały ESWC, do których brakuje nam tylko dwóch zwycięstw. Jesteśmy jedyną żeńską drużyną, które jeszcze pozostała w grze, inne odpadły w poprzednich rundach

Myślisz, że się Wam powiedzie?

Jeżeli dopisze nam szczęście, jest to w zasięgu ręki. Byłoby to też dobre dla naszego multigamingu, który nie musiałby nam opłacać wyjazdu do Paryża na finały światowe - zajęłaby się tym ekipa ESWC.

Warto inwestować w kobiecy zespół z Polski, żeby pojechał do Paryża na spotkanie ze światową czołówką?

Z jednej strony tak, ponieważ jest to bardzo dobra reklama dla sponsorów. Wiadome, że męska część będzie interesować się bardziej kobietami niż mężczyznami. Co do samych spotkań, jest pare zespołów zza granicy, które są do pokonania oraz są takie, z którymi nie mamy szans. Może nie chodzi tutaj o rożnicę skilla, ale o zagrania taktyczne. Dziewczynom z czołówki światowej pomaga sama śmietanka, my natomiast musimy radzić sobie same. Przeważnie styl gry naszych przeciwniczek nam nie podpasuje, dlatego też musimy zrezygnować ze swoich taktyk i grać pod przeciwnika, co nie zawsze wychodzi niestety na plus.

Z innej beczki: lepiej być na turnieju zawodnikiem czy administratorem?

Zdecydowanie zawodnikiem. Administracja ma zbyt dużo na głowie, musi praktycznie mieć wszystko na oku, żeby później nie było żadnych problemów. Praktycznie bierze całą odpowiedzialność za przebieg rozgrywek . Natomiast zawodnik tylko rozkłada swój sprzęt, gra i niczym więcej nie musi się martwić

Czego się nauczyłaś w ubiegłym roku przy okazji administracji WCG?

Tak naprawdę nie nauczyłam się zbyt wiele. Biorąc pod uwagę to, że WCG było moim pierwszym eventem, w którym byłam sędzią, Zaix pomagał mi we wszystkim. Zobaczyłam jak to wszystko wygląda od strony technicznej, ile potrzeba trudu i pracy, żeby móc coś takiego zorganizować. Dlatego jestem pełna podziwu i doceniam pracę osób organizujących inne eventy w Polsce i nie krytykuję ich pracy, bo wiem, że starają się zrobić wszystko, żeby impreza poszła po ich myśli. Jeżeli w tym roku będę miała okazję ponownie zostać administratorką, z pewnościa w wielu rzeczach poradzę już sobie sama, ale zdecydowanie będzie potrzebna mi pomocna dłoń

Czy spędzanie sporej ilości czasu przed komputerem coś daje?

Zależy. Mi udaje się czasem wygrać jakiś turniej i mam z tego nagrody, z których pieniądze zazwyczaj przeznaczam na cele rozrywkowe. Siedzenie przed komputerem traktuję raczej jako sposób na nudę, gdy nie jestem umówiona z dziewczynami na trening. Resztę czasu wolę poświęcić swoim przyjaciółkom. Są też tacy ludzie, którzy potrafią zamknąć sie w pokoju 24/7. W takim przypadku stanowczo będę mówić, że nie warto spędzać tyle czasu przed komputerem. Wszystko jest dla ludzi, ale z umiarem.

Czujesz się wykorzystywana przez organizacje esportowe, drużyny?

Nie. Wiemy jak wygląda sytuacja w Polsce, jesteśmy reklamą dla multgamingów i zdajemy sobie sprawę na co się piszemy.

Ale czy to sprawiedliwe„ że ktoś zamiast Ciebie zarabia na tym, że Ty się pocisz przed komputerem?

To nie jest do końca tak, że my nic z tego nie mamy. Zarząd zwraca nam pieniądze za dojazdy na różne eventy, daje nam “dniówki” na jedzenie, także praktycznie nie mamy żadnego wkładu własnego na imprezach esportowych. Na pewną mają z nas więcej pieniędzy, ale mimo wszystko gram bo to lubię i chcę, żeby moja organizacja mogła się rozwijać, ponieważ oni dają mi szanse na to samo.

Mężczyźni mają lepiej?

Zdecydowanie nie. Nam jest łatwiej się wybić ze względu na mniejszą ilość zawodniczek. Facet musi się bardzo wyróżniać, żeby został zauważony przez czołowych graczy i wzięty pod ich skrzydła w celu doszlifowania paru rzeczy i później być może będzie zastępstwem, gdy któryś zawodnik postanowi zrezygnować z profesjonalnej gry

Ale to oni zgarniają prawdziwą kasę na Counterze

W Polsce owszem, ale na turniejach światowych kobiety mają swoją pulę nagród i to są całkiem fajne sumy. My dostajemy tylko gry i plastikowe medale.

Wobec tego myślisz, że Emilia Łączyńska postąpiła sprawiedliwie nakazując brać udział kobietom w eliminacjach do ESWC z mężczyznami?

Na pewno Emilia miała w tym jakiś cel rozstawiając nas w drabince męskiej. Pozwoli to sprawdzić na jakim poziomie stoi żeński counter-strike w Polsce i jak radzimy sobie w starciach z mężczyznami. Pierwsze rundy rozgrywek toczyły się miedzy kobietami, więc siłą rzeczy miałyśmy żeńskie kwalifikacje. Dopiero w kolejnych rundach miałyśmy okazję grać z mężczyznami. Mnie osobiście pomysł Emilii przypadł do gustu.

Jevsie v3 - jeszcze nigdy tak długo nie dłubałem przy jednym...

Mon, 24 May 2010 21:41:46 +0200

Jevsie v3 - jeszcze nigdy tak długo nie dłubałem przy jednym obrazku. Udało mi się nadrobić (częściowo) sabotaż w wykonaniu Anki, która wyciągnęła mi “przypadkiem” wtyczkę po x godzinach rysowania. Górna część czupryny niemal gotowa - niestety finisz będzie o wiele bardziej męczący.

Na peryferiach konsol

Fri, 21 May 2010 20:27:00 +0200

Na peryferiach konsol:

Odkąd pamiętam konsolom przyświecał jeden cel: jak najmniej problemów, jak najwięcej grania. Dzięki czemu najłatwiej to osiągnąć? Przez ułatwione sterowanie, intuicyjne do tego stopnia, że lepiej już chyba posłużyć się pojęciem: „uproszczone”. Zapraszam na krótki pokaz gadżetów, za pomocą których jeszcze nie tak dawno temu kierowaliśmy (albo w dalszym ciągu to robimy lub dopiero będziemy robić) poczynaniami wirtualnych bohaterów.

1. Pad

Nie bez przyczyny pierwszym, co nam przychodzi do głowy po usłyszeniu hasła „konsola” jest widok tego typu kontrolera. Wprawdzie pady przeszły sporą ewolucję od czasu Super Nintendo i sowieckiego Pegasusa, jednakże główna funkcjonalność została zachowana. Przez pewien okres panował chaos, masa guziczków, których nie było jak wykorzystać – w dodatku na którymś etapie pad zaczął także wibrować… Na szczęście w tym momencie możemy się cieszyć z ergonomicznie rozłożonego kompromisu pomiędzy jak największą liczbą przycisków a bezproblemowym sięganiem do wszystkich przy pomocy kciuków i palców wskazujących. Pozostałych sześć palców przydaje się jedynie do utrzymywania Pada w dłoni, a mimo tego po kilkunastu minutach gry nawet przeciętnie rozgarnięty 10-latek jest w stanie przyswoić sobie obsługę co najmniej 10-ciu przycisków funkcyjnych lub gałek.

2. Pistolet od Pegasusa

Kto z nas nie polował na kaczki (i chociaż raz nie spróbował ubić tego irytującego psa) na wcześniej wspomnianym Pegasusie/Super Nintendo? To był gwóźdź programu na wielu imprezach mniej-więcej do 3 klasy podstawówki. Zawsze się zastanawialiśmy ze znajomymi, w jaki sposób to działało. Nikt z nas nie został fizykiem jądrowym, toteż część z nas nadal żyje w stanie błogiej nieświadomości. Nie jestem jednak pierwszą osobą, która zadała sobie to pytanie. Google zwraca ponad 4.600 wyników na zapytanie: „jak działa pistolet od pegasusa”. Cały sekret tkwił w rejestratorze kolorów, który znajdował się w pistolecie. Klikając „spust” pistolet próbkował kolor, w który był wycelowany i na tej podstawie ustalał, czy się trafiło w kaczkę. Z tej też przyczyny nigdy nie działał na czarno-białych ekranach.

3. Gitara od „Guitar Hero”

Jeden z największych sukcesów w historii marketingu i sprzedaży peryferiów do konsoli. Gra sama w sobie nie byłaby nawet w połowie tak wciągająca, gdyby nie właśnie gitarka, która pozwala nam się poczuć jak gwiazda rocka. Bo przecież każdemu, choćby nawet największemu beztalenciu muzycznemu, przyszła na pewnym etapie życia do głowy myśl, że chciałby być bożyszczem tłumów na koncertach. Pomysł świetny i chociaż wcale nie nachalnie zmusza do kupna dodatkowego gadżetu, to jednak warto. Sam o tym doskonale wiem. Wie o tym także każdy inny, kto pokonał Zacka Wylde’a w pojedynku na solówki. Ta gitarka się po prostu świetnie sprawdza, napędza sporo emocji.

4. Wii Remote

Nintendo nie bez przyczyny było tyle razy wymieniane w tym artykule z nazwy. W końcu to temu przedsiębiorstwu zawdzięczamy największe przełomy i wiele godzin świetnej zabawy. Także ich najnowsze dziecko szturmem zdobyło rynek konsol. W momencie, w którym wydawało się, że Sony podzieliło się całym rynkiem z Microsoftem, Nintendo bezceremonialne rozepchało się łokciami, żeby stanąć w pierwszym rzędzie na koncercie. Dobrze wiedzieli co robią. Zagospodarowali spory kawał ziemi niczyjej – wszystkie gry, w których tradycyjne kontrolery nie pozwalały na przyjemną rozgrywkę. Golf na XBox? – Nuda! Tenis na PlayStation? – Niewypał! A te same gry na Wii okazały się być wielkim hitem. Były nawet nadzieje na to, że w ten sposób społeczeństwo coach-potato zmieni się w atletów. Niestety nic z tych rzeczy się nie stało, ale przynajmniej konkurencja zobaczyła, w jakim kierunku iść…

5. Microsoft Project Natal

Na E3 w 2009 roku Microsoft zaprezentował Project Natal, czyli nowy rodzaj kontrolera. W zasadzie nie do końca kontrolera, bardziej rejestratora ruchów i dźwięku. W dodatku bardzo inteligentnego. Rolę pada dzięki niemu miało przejąć… ludzkie ciało. Nie, nie z kostnicy. Ciało osoby grającej. To w prostej linii rozwinięcie pomysłu Nintendo. Po prostu podnieśli do potęgi „entej” mechanizm rozrywki prezentowanej za pośrednictwem Wii Remote. Skaner ma w czasie rzeczywistym analizować położenie ciała, żeby przenieść na ekran nasze ruchy. Spore wyzwanie przed twórcami gier, którzy będą musieli w jakiś sposób to uwzględnić w swoich projektach. Zastanawiam się tylko, czy Microsoft nie posunął się tutaj za daleko. W końcu gdyby w grze na konsolę naprawdę chodziło o wylewanie siódmych potów, to dzieciaki najzwyczajniej w świecie wychodziłyby na dwór. Z drugiej strony pozwoli to po raz pierwszy w historii na prawdziwe utożsamienie się z postacią z gry. Tylko co w momencie, gdy np. nie potrafimy skakać na tyle wysoko, żeby nasz bohater dostał się na ten przeklęty klif?

Tytułem podsumowania i refleksji na temat peryferiów konsolowych. Pady są chyba najlepszym możliwym kontrolerem. Pozwalają na naprawdę sporo, ograniczają jednak odrobinę dynamizm w grach FPP, których mimo wszystko pojawia się całkiem sporo na rynku. To jest chyba ich jedyny minus (do którego zresztą da się przyzwyczaić). Z czasem jednak pady będą musiały odejść w niepamięć - przynajmniej do momentu, w którym rozwinie się technologia wykorzystująca sterowanie myślami. Niestety widać tendencję do komplikowania gier, dokładania niepotrzebnie dodatkowych funkcji, które można wykorzystać tylko i wyłącznie przy pomocy dziesiątego przycisku. Kiedyś do gry nie potrzebowaliśmy tylu przycisków i nikt nie narzekał. Szczytem był „Mortal Kombat” i „Street Fighter”, które ich wykorzystywały (poza „krzyżykiem” do ruchu) oszałamiającą liczbę sześciu. Teraz w głupią (pardon) „FIFA” nie pogram sobie bez dodatkowych palców. Równocześnie widać tendencję do przenoszenia ruchów graczy na ekran. Wszystko pięknie, ale czy to ma sens? Bo przecież jest naprawdę znikomy procent gier, w których to zostanie dobrze wykorzystane. Ogromną większość natomiast stanowić będą jakieś sportówki, które w tym momencie staną się swoją własną antytezą. Bo gdybym miał ochotę pograć w piłkę pocąc się przy tym, to bym po prostu wyszedł na dwór. Gitara od „Guitar Hero” pozwala zagrać niedorozwojom muzycznym (w tym mi) solówki Steve’a Vai. Wii Remote daje radochę pokonania w starciu bokserskim własnego rodzica (spróbujcie – świetna terapia antystresowa!). Na co może pozwalać przeniesienie wszystkich ruchów na ekran? Boję się, żeby nie wyszło z tego coś takiego:

Bonus:

Joystick – kojarzone głównie z PCtami, nie konsolami, jednak na tyle bliskie memu sercu, że postanowiłem w drodze wyjątku od reguły panującej zestawieniem (peryferia – owszem, jednakże tylko konsolowe) wymienić także i tę zabawkę. Kiedyś grało się nim we wszystko – od piłki nożnej, aż po pierwsze RPG (np. na Commodore 64). Dzisiaj nie wyobrażam sobie, żebym mógł w cokolwiek popykać przy użyciu takiego ustrojstwa. W końcu nie bez powodu joysticki zostały praktycznie zmarginalizowane na rynku peryferiów. Niestety do większości gier nie da się ich poprawnie zaimplementować. Jest jednak pewien gatunek, który świetnie się nadaje do zabawy na „dżoju” – symulatory lotu. To właśnie wprost z prawdziwych samolotów przeniesiono w ogóle koncept tego udogodnienia, więc nie ma w tym nic dziwnego, że po okresie swojej świetności wróciło do jedynego naprawdę adekwatnego zadania – pilotowania maszyn latających.

Photo

Thu, 20 May 2010 22:21:05 +0200

danielholter: abcsoupdot: tameourways: Banksy’s best work...

Tue, 11 May 2010 18:31:24 +0200

danielholter:

abcsoupdot:

tameourways:

Banksy’s best work ever

The Dove of “Peace” in Bethlehem

My name is death and the end is near, epic!

Fri, 07 May 2010 19:36:43 +0200

My name is death and the end is near, epic!

Supernatural’s S05E21 -> Did you kissed him?

Fri, 07 May 2010 19:30:41 +0200

Supernatural’s S05E21 -> Did you kissed him?

Supernatural S05E21

Fri, 07 May 2010 18:57:12 +0200

Sam: Bobby, tell us what?
Bobby: World is gonna end. Seems stupid to get all precious over one little soul...
Dean: You've sold your soul?
Crowley: More like borrowed it, but I'm fully indending to give it back.
Dean: Then give it back!
Crowley: I will.
Dean: Now!
Sam: Did you kissed him?
Dean: Sam?
Sam: Just wondering...
...
Bobby: No!
Crowley: Ekhm!
Bobby: Why did you take a picture?
Crowley: Why did you have to use tongue?

Niedasizm Frag eXecutors

Tue, 04 May 2010 10:13:26 +0200

Wystarczył zaledwie 1 (słownie: jeden) news, aby rozpętać medialną burzę wokół Frag eXecutors. Tylko czy aby na pewno jest to potrzebne? Czy nie było innej drogi? Czy Frag eXecutors, mające zapewniony występ na finałach ESWC, musiało odbierać szansę innej polskiej drużynie na występ?

W tym miejscu skupiam się na potwierdzonych faktach, nie pogłoskach czy moich hipotezach.

1. Zaproponowany Frag eXecutors slot na finały ESWC obejmuje możliwość udziału w turnieju oraz zakwaterowanie,
2. do opłacenia pozostałyby koszty: przelotu i wyżywienia,
3. Beholder (organizator tegorocznych finałów ESWC Polska) zaproponował od razu pokrycie połowy kosztów slota dla 5 osób (czyli drużyny, bez managera),
4. zwycięzcy polskich eliminacji mogą liczyć na pokrycie kosztów całości wyprawy (czyli odpada punkt 2), także dla 5 osób (manager pokrywa sam swoje koszta, ma zaproszenie, nie udało mi się dowiedzieć na temat noclegu),
5. Ziggy odpowiedział ostatecznie dopiero w niedzielę (gdy było już za późno na szukanie dodatkowych sponsorów do pozostałej połówki wyjazdu) i zdecydował, że Fx woli wziąć udział w eliminacjach -> zrzekł się wtedy slotu, co zostało przekazane do Francji (ergo: nie da się już odwrócić tej sytuacji bez kontaktu z Francuzami).

Poniższa część to moja subiektywna (z naciskiem na subiektywność) ocena sytuacji.

Czy tylko ja odnoszę takie wrażenie, czy Ziggy pokpił sprawę? Żeby mieć pełny obraz sytuacji, trzeba się cofnąć do momentu, w którym ówczesne AGAiN dołączyło do Fx. Spójrzmy, jak Neo opisywał motywował decyzją o podjęciu współpracy:

Zdecydowaliście się na ofertę Frag eXecutors, jednak nie jest tajemnicą, że zabiegały o Was inne polskie drużyny. Dlaczego akurat Fx?

Neo: Fx spośród innych ofert wydawało się nam najpoważniejsze. Znamy ten zespół od wielu lat i ich propozycja była dodatkowo wsparta wieloletnia działalnością, pewną stabilnością, której jak wspomniałem poszukiwaliśmy. Dodatkowo to oni zaproponowali nam najlepsze warunki, przede wszystkim dużą ilość wyjazdów zagranicznych – czego oczekujemy od jakiejkolwiek organizacji.

Ile tych wyjazdów na razie było? IEM i coś jeszcze chyba, prawda? Niech mi teraz nikt nie wmawia, że kasa skończyła się jeszcze zanim sezon rozpoczął się na dobre.

Jaki inny powód mógłby stać za tym, żeby rezygnować ze slota? Po co w ogóle mieliby to zrobić? Odpowiadając na pierwsze pytanie: jeśli to nie kasa, to działania marketingowe. Ale jakoś nie chce mi się przypisywać Ziggy’emu geniuszu na poziomie Steve Jobsa w tejże dziedzinie (wyciek iPhone’a 4G). Może trochę na wyrost, ale w takim wypadku odrzucam możliwość, żeby to było efektem genialnie przemyślanej przez Fx kampanii marketingowej.

Co do pytania numer dwa: bo mając na uwadze szerszy obrazek, Fx strzela w kolano polskiej scenie Counter Strike’a. Chyba ktoś już zapomniał czasy, w których sam prowadził drużynę numer dwa. O ile sama złota piątka na tym dobrze wychodzi – bo nie pozwala rywalom nabyć niezbędnego doświadczenia, o tyle już o Fx nie można tego samego powiedzieć. Przypadek LUq’a świetnie pokazał, że w końcu nadejdzie chwila, w której kolejni zawodnicy naszego dream teamu będą odchodzić. To tylko kwestia czasu.

Niestety brakuje dla nich następców, którzy zapewniliby Polsce istnienie na międzynarodowej scenie, gdy dojdzie do nieuniknionego. Co wtedy zrobi Fx? Co zrobi, gdy zabraknie dla nich składu, który zapewniłby zainteresowanie tradycyjnych mediów? Publikację na eSports.pl czy eSpmania eSports można sobie załatwić jedną wiadomością na Gadu-Gadu (chociaż najczęściej jest to zupełnie zbędne, bo już mają gotowy materiał). Natomiast żeby znaleźć się w TVN24 potrzeba pokonać resztę świata. A właśnie to najbardziej przemawia do sponsorów.

20 sekund w Panoramie jest warte o wiele więcej, aniżeli 60 sekund w trakcie reklam przed lub po programie. Pentagram i G-Shock dobrze o tym wiedziały. PokerStrategy też nie mogło zaprzeczyć. Tego niestety nie zapewni w tym momencie żadna inna polska drużyna Counter Strike’a. Co z tego, że Polak wygrywa w Trackmanię, skoro nawet rodzima scena esportowa uważa tę dyscyplinę za niszową? No właśnie. Dzisiaj liczy się tylko WarCraft (do premiery Sc2), StarCraft (to samo), Counter Strike (tylko 1.6, jest najpopularniejszy) oraz Quake Live (kolejność przypadkowa). Reszta po prostu nikogo poważnego nie interesuje. Z tych wszystkich dyscyplin tylko w dwie ostatnie coś znaczymy na świecie. W obie dyscypliny wygrywają w Polsce te same osoby. Żeby zdobyć doświadczenie LANowe trzeba natomiast jeździć na LANy. To bardzo proste równanie. Brak nowych twarzy w reprezentacji równa się stagnacji sceny. Jeden zespół (osoba – av3k) wygrywają w Polsce wszystko jak leci, zdobywają doświadczenie zagranicą i odskakują jeszcze dalej od pozostałych. Przestają z nimi ćwiczyć, na korzyść światowej czołówki – koło się zamyka.

Ostatnio poligonem dla naszych zawodników był DreamHack (w mniejszym stopniu GameGune), bo tam można – bez konieczności udziału w eliminacjach krajowych, które niechybnie padłyby łupem “złotej piątki” – pograć z najlepszymi zagranicznymi zespołami. Ale początki są trudne… Właśnie dlatego tak ważne jest dopuszczenie możliwie najszerszego grona do rozgrywek międzynarodowych. Obecna sytuacja na dłuższą metę jest niekorzystna dla organizacji esportowych w Polsce.

Z całego tego obrazu wynika jedno: Ziggy jest niekompetentny. Bo albo nie jest w stanie przewidzieć sytuacji, w której nie będzie w posiadaniu bezsprzecznie najlepszego w Polsce i liczącego się zagranicą składu w CSa, albo nie ma kasy lub nie chce/nie potrafi się dogadać z odpowiednimi osobami. A taka możliwość była, Beholder wyciągał rękę.

Czemu nie dogadano się tak, żeby Fx wzięło udział w eliminacjach i zachowało możliwość skorzystania ze slota? Wtedy – w razie przegranej – mogliby skorzystać ze slota. Natomiast w momencie wygranej mogliby się nieoficjalnie zrzec swojego złota w eliminacjach w zamian za opłatę wyjazdu w ramach slota. Rozumiem, że tutaj Francuzi mogliby mieć coś przeciwko, ale…

Beholder był gotowy szukać partnerów, żeby opłacić całość kosztów! Tylko Ziggy nie odezwał się w tej sprawie do odpowiedniej osoby. Gdy Beholder miał już oświadczenie o rezygnacji ze slotu, pewna osoba z firmy dopiero dowiedziała się, że żali się za pośrednictwem Czuka, że nie dostali pełnej rekompensaty kosztów!

Szkoda, że Ziggy nie próbował się dogadać z innymi drużynami, żeby się najzwyczajniej w świecie zrzucić na slota dla Fx, aby inni też mieli możliwość wyjazdu (Draco i Yayba polecieli na WCG w ten sposób, więc nie mówcie, że się nie da). Szkoda mi zawodników “złotej piątki”, którzy osobiście nie mają z tym nic wspólnego, pojadą do Warszawy i po prostu zrobią swoje – zmiotą, jak zwykle, pozostałe drużyny i polecą za free – a mimo tego niesmak pozostanie. Szkoda mi Beholdera, bo zachował się naprawdę godnie (WCG nie sponsorowało ostatnio połowy slota dla drugiej drużyny…), a teraz wiesza się na nim psy. Jeśli za rok zorganizują ESWC PL, to już pewnie nie będą sobie zawracać głowy negocjacjami w sprawie ex-zwycięzców. A wtedy może wypaść przecież finał Kode5 uniemożliwiając udział w eliminacjach. Jak widać, komuś kompletnie brakuje perspektywy.

Link do tekstu na eSpmanii: klik

Free Comic Book Day!

Sat, 01 May 2010 14:08:36 +0200

Free Comic Book Day!:

dcu:

Get to your favorite Comic Shop, and pick up your free comics today!

Poland’s not on the list :(

Latest Legion of SuperHeroes Cover in pencils

Thu, 29 Apr 2010 14:48:37 +0200

Latest Legion of SuperHeroes Cover in pencils

On more bad ideas.

Wed, 28 Apr 2010 21:23:26 +0200

dearcoketalk:

My girlfriend and I just started having sex. She swears against condoms, and just tells me to use the pull-out method. I have good stamina, and haven’t “blown it” pre-maturely. Nor do I think I will.

I’m quite conflicted. It feels much better without protection, but I’d feel more at peace if I was using it.

Do you have experience in this department? Am I worrying too much? What should I tell her?

Do me a favor and name your first abortion after me.

Fucking morons.

Cięta riposta tygodnia.

Fringe

Mon, 26 Apr 2010 17:48:53 +0200

Walter: Astrid, could you tell me, what color is that?
Astrid: The blood? It's... blue!
Walter: Good, I thought, it was my imagination only.

"I am doctor Walter Bishop and am perfectly sane"

Mon, 26 Apr 2010 12:00:34 +0200

“I am doctor Walter Bishop and am perfectly sane”

- Fringe

"He bores me dreadfully, almost as much as he bores her. She is very clever, too clever for a woman...."

Sun, 25 Apr 2010 14:15:10 +0200

““He bores me dreadfully, almost as much as he bores her. She is very clever, too clever for a woman. She lacks the indefinable charm of weakness. It is the feet of clay that make the gold of the image precious. Her feet are very pretty, but they are not feet of clay. White porcelain feet, if you like. They have been through the fire, and what fire does not destroy, it hardens. She has had experiences.””

- The Picture of Dorian Grey

"My dear boy,” said Lord Henry, smiling, “anybody can be good in the country. There are..."

Sun, 25 Apr 2010 10:20:25 +0200

““My dear boy,” said Lord Henry, smiling, “anybody can be good in the country. There are no temptations there. That is the reason why people who live out of town are so absolutely uncivilized. Civilization is not by any means an easy thing to attain to. There are only two ways by which man can reach it. One is by being cultured, the other by being corrupt. Country people have no opportunity of being either, so they stagnate.””

- The Picture of Dorian Grey

Antibook by francisca prieto

Sat, 24 Apr 2010 22:57:37 +0200

fuckyeahbooks:

You can’t read the poems until you destroy the book and create the paper sculpture.

Interesting idea